• Rehabilitacja po udarze mózgu

    Tekst alternatywnyRehabilitacja pacjenta po udarze powinna rozpocząć się już w momencie przyjęcia na oddział. W pierwszym, ostrym stadium choroby priorytetem są zabiegi ratujące życie, jednakże równolegle z nimi należy podjąć działania zapobiegające przykurczom i odleżynom. Główne znaczenie ma tutaj terapia ułożeniowa.
    Gdy stan chorego ustabilizuje się, można rozpocząć właściwą rehabilitację, która w pierwszym okresie ma na celu zapobieganie wykształceniu nieprawidłowych wzorców ruchowych spowodowanych nierównomiernym rozkładem napięcia mięśniowego oraz przeciwdziałanie kompensacji zaburzonych ruchów przy pomocy zdrowej strony ciała. Docelowo zmierza się do przywrócenia choremu funkcjonalnej niezależności w domu i otoczeniu. Ważne jest odpowiednie zaplanowanie procesu rehabilitacji, poprzedzone oceną stanu zdrowia i możliwości chorego.
    W pierwszej kolejności wprowadza się ćwiczenia bierne, następnie czynne wspomagane i czynne. Ostatni etap stanowi wprowadzenie ćwiczeń oporowych, jednak można je wykorzystać w terapii dopiero wtedy, gdy pacjent jest w stanie samodzielnie ułożyć i utrzymać kończynę w określonej pozycji.
    Zaczynamy zawsze od najprostszych ćwiczeń, stopniowo wprowadzając coraz bardziej skomplikowane. Wzorzec ten nawiązuje nieco do wzorca motoryki małego dziecka. I tak pierwszym ćwiczeniem może być siad, następnie kołysanie się na boki w pozycji siedzącej, stanie, chodzenie z podpórkami, samodzielne chodzenie. Jednocześnie należy nakłaniać chorego do samoobsługi, zwracając przy tym uwagę, by wykorzystywał w tym celu również porażoną kończynę.
    Osoby po udarze starają się kompensować swoje niedobory wykorzystując zdrowe części ciała. Jest to bardzo niekorzystne, ponieważ zwiększa spastyczność oraz stopniowo prowadzi do wykształcenia nieprawidłowych wzorców ruchowych. Bardziej skomplikowane czynności można podzielić na kilka ruchów, zachęcając chorego do powtarzania ich kolejno i dopiero gdy opanuje wszystkie połączyć je w jeden ruch.
    Gdy pacjent odzyska kontrolę nad ruchami barku i łokcia można rozpocząć przywracanie kontrolowanych ruchów ręki.